+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۸۷ ساعت 12:23 توسط حسن متقی
|
شکوه
هرگز نزدیم زخم بر پای کسی هرگز نفشرده ایم ما نای کسی
هرگز نگرفته ایم ما راه کسی یا تنگ نکرده ایم ما جای کسی
..........................................................
اما دگران بر دل ما سنگ زدند با زخمهی تزویربر آن چنگ زدند
با ساده دلان هزار نیرنگ زدند برصفحهی یکرنگی ما سنگ زدند
..........................................................
ما نیشکسی بهنیش جبراننکنیم تا هست امید، ترکاحسان نکنیم
ما لیک قبول باطل آسان نکنیم تاهستتوان پشت بهمیدان نکنیم
..........................................................
هرچندجهانعرصهی نومیدینیست اما به حیات دایم امیدی نیست
در مرگومعاد شکوتردیدینیست گر حکم شود امید تمدیدی نیست
..........................................................
اینجا که شده کعبهی آمال شما مبنای وجود و بود و اعمال شما
ما ترک نمودیم همه مال شما بستیم کلید آن پر شال شما
..........................................................
در یاب یکی دو روز باهم بودن فرقی نکند زیاد یا کم بودن
عشقاستبهزخمدوستمرهم بودن مصداق تمام و ناب آدم بودن
..........................................................
صد شکر کهروزی ده ما الله است از سر درون همگان اگاه است
آنکسکهبهراه خلقسنگ راهاست بدبختوذلیل وبی کسوگمراهاست
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر ۱۳۸۷ ساعت 10:39 توسط حسن متقی
|
از حضورتون در وبلاگم ممنونم