کجا می رویم
این که بگیم هر کی با ما نیست بی دینه مثل اینه که بگیم هر کی با ما
نیست بی شعوره ،مزدوره، جانیه و یا به عشق ساندیس راهپیمایی میره.
مشکل جامعه ی ما تایید چشم بسته و طرد چشم بسته است.
چرا راه تفکررو به روی خودمون بستیم .زود بر آشفته می شیم. زود
هم دیگه رو ترور می کنیم . می زنیم. یا با باتوم یا با نیش زبون و شایعه
منصف باشیم . هیچ کدوم بهتر یا بدتر از دیگری نیست.
خودمون رو گول نزنیم.
نظرتون رو در مورد جمله ی زیر بگید: (میدونید کی خطاب به کی این رو گفته)
«آدمی که خودمحور نباشه، از قانون فرار نمیکنه، از قانون استقبال
میکنه. دوست هم نداره قانون رو، میذاره از راه قانونی اون رو حلش
میکنه»
التماس دعا
امروز توفیق با من یار شد و همراه جمعی از همکاران به عیادت جناب آقای علی مزروعی دبیر محترم فیزیک که مدتی است متاسفانه به سختی بیمار شده اند رفتیم. خوشبختانه علی رغم سختی بیماری ، که از نظر بدنی ایشان را بسیار تضعیف نموده بود ، روحیه ی خوبی داشتند و نور امید و توکل در چشمانشان و در کلامشان موج می زد.
یک خواهش از همه ی دوستان:
در دعاهایتان همه ی بیماران به خصوص این همکار محترم و زحمت کش من را به یاد داشته باشید.
یا من اسمه دواء و ذکره شفاء
محرم و زادگاهم
هر چند بعضی از دوستان ما را به دلیل این که ساکن میمه نیستیم همشهری نمی دونند یعنی قابل نمی دونند اما به خاطر هفته ای یه روز میمه اومدن ومتولد شدن و بیست و چند سال زندگی در میمه و سی سال زنجیر زدن تو هیئت حضرت ابالفضل میمه جسارت می کنم و به خودم حق می دم در مورد شهرم بنویسم.

محرم برای من و شاید خیلی لز همشهری های دیگه غیر از مراسم عزاداری سیدالشهدا که اصل ماجراست چیزهای دیگه ای هم داره.نمی دونم چرا اما یاد و خاطره های تمام دوره های کودکی و نوجوانی و دوستان اون دوران انگار با مراسم محرم گره خورده. شاید به این دلیل که این تنها فرصتیه که حداقل سالی یک بار هر میمه ای از هرجای ایران وشاید جهان به هوای دلش برمی گرده به زادگاهش و این شانس روبه خودش و به دوستاش می ده که همه ی دوستان قدیم همدیگه رو در هر مرتبه و درجه و شغلی با یک رنگ و در یک جا ببینند. یه رنگ بودن همه ی لباس ها شاید کمک می کنه که آدم ها بدون ملاحظه یا حد اقل با ملاحظه ی کمتری نسبت به مرتبه و شان خودشون و دوستانشون دوباره مثل گذشته در کنار هم قرار بگیرند و تجدید خاطره کنندو این هم شاید از برکت های بیشمار این روزهای بی ماننده.

شکر خدا امسال هم زنده بودیم و محرم میمه را دیدیم. وقتی صبح عاشورا نوحه ی قدیمی (شمس مشرقین) را جلوی مسجد می شنیدم و با اون زنجیر می زدم واقعا حالم دگرگون شد.خدایا شکرت به خاطر این مذهب ، این ائمه علیهم السلام، این فرهنگ اصیل و سنت های ارزشمند و ریشه دار.عجب نعمت هایی. هزار بار شکر...

عبور از کوچه پس کوچه ها مثل گذشتن از هزارتوهای زمان بود از 88 تا زمان کودکی واگر توفیق باشه تا عاشورای 61 هجری . تلخ و شیرین درهم. از همه ی همشهریانم از گذشته تا هنوز واز ابا و اجداد واصل و ریشه ام ممنونم به خاطر این میراث بی همتای معنوی.
واما بعد... این میراث حیفه اگه با بی توجهی ما زیر چرخ زمان بره و اسیب ببینه. یادمه دوران بچگی با بچه های هیئت های دیگه سر تعداد افراد و طبل ها و بلندگوها و تیغه های علامت هیئت هامون کل کل می کردیم اما وقتی هیئت ها به هم می رسیدند علامت ها به هم سلام می دادند و با احترام و تعارف یک هیئت می ایستاد تا هیئت دیگه رد بشه و دسته ی موزیک همراهی می کرد از رفتار بچه گانه ی خودمون شرمنده می شدیم. با عذر خواهی از بزرگان و زحمت کشان جسارتاعرض می کنم چند مورد امسال برخورد هیئت ها با هم به منوال سابق نبود و باعث تاسف عزاداران و تا حدودی بی احترامی به ساحت صاحبان اصلی این روزها گردید.امیدوارم با تدبیر عزیزان سال های بعد شاهد این صحنه ها نباشیم.
شاید بعضی از دوستان هنوز خاطر مبارکشون باشه وقتی ده دوازده ساله بودم از روی بچگی یه نامه ی انتقادی خطاب به یکی از بزرگان هیئت نوشتم در مورد احترام به کم سن و سالها در زمینه های مختلف مثل توزیع نذورات و غذا و بی نظمی های مربوط به استقرار اجباری بچه ها در اخر هیئت و عدم استفاده از مداحان جوان و نوجوان. فکر نمی کردم کسی این نامه ی بدون امضا رو جدی بگیره اما همون شب اون نامه تو تکیه خونده شد و جالب این که در جهت برطرف شدن موارد مطرح شده در نامه از فردای اون روز اقدامات جدی شد که این قضیه دلبستگی من رو به هیئت صد چندان کرد. واقعا این هاست که همیشه تو خاطر می مونه. اما گاهی تاکید می کنم گاهی از مطرح کردن یه مورد تو اون نامه پشیمون میشم و اون استفاده از مداح های جوان و نوجوانه. یک کلام... مداحی پاپ با عزاداری سنتی میمه خیلی جور در نمیاد. شعر های بی سر و ته بعضی مداحی های نسل نو گاهی توهین به ساحت مقدس شهدای کربلاست. وقتی میشه به زیبایی نام حسین رو صدا زد چرا بگیم (حوسین) .چرا به جای ایجاد انقلاب روحی با مداحی با نغمه های اصیل و متین از ابزار های دیگه مثل عربده کشی برای تحریک مخاطب استفاده کنیم.به خدا حیفه.
خدایا به ما توفیق کسب فیض از این روزهای پر برکت رو سالهای سال و هرسال بیش از پارسال عطا کن.
ما اهل کوفه...
بدین وسیله به اطلاع می رسانیم ما هر گونه انتساب به کوفه و اهالی
آن را تکذیب کرده و اعلام می نماییم که اهل کوفه نیستیم بلکه از اهالی
شریف کوفه ...تریم.
ضمنا ما پشت یزید نایستاده و نمی ایستیم بلکه از ایشان مدتی است
سبقت گرفته و فکر نمی کنیم ایشان بتواند حالا حالا ها ما را بگیرد
با تشکر از صاحاب وبلاگ
دردم نهفته به ز طبیبان مدعی
آقا تورا به خدا نیا... اینجا کسی منتظر تو نیست
اینجا دل ها و زبان ها و شمشیر ها بر علیه تو و خاندان توست

سر ....... سلامت شکند اگر سبویی؟؟؟؟
از حضورتون در وبلاگم ممنونم