فرمول این ترکیب  N2H4 است . این ترکیب شیمیایی در چند مرحله ( حلقه ) به وجود می آید . نخست استون و آمونیاک با هم واکنش می‌دهند تا ایمین به دست آید که با اکسید کردن آن به کمک هیدروژن پراکسید، اگزادیرین به دست می‌آید.این حلقهٔ سه هموند(عضو)ی که دارای کربن، اکسیژن وازت می‌باشداز راه آمونیوکافت که دواتم ازت را به هم پیوند می‌دهد به هیدرازون دگرگون تبدیل می‌شود.این هیدرازون با چند برابر استون واکنش داده وآذین به دست می‌آید که با هیدرولیزکردن آن می‌توان هیدرازین به دست آورد. در این گام استون دوباره آزاد می‌شود.

روش بالا که به چرخه Atofina-PCUK معروف است توسط تئودور کرتیوس (Theodor Curtius) در سال 1889 مطرح و هیدرازین تولید شد .  در ضمن این ترکیب در بسیاری از واکنش‌های ساخت ماده‌های آلی و به ویژه در ساخت بسیاری از داروها و رنگ کردن بافت‌های پارچه‌ای وعکسبرداری کاربرد دارد. هیدرازین درجنگ جهانی دوم درموشک‌هایی با نام بی-استاف به کار رفت. در آن موشک هیدرات هیدرازین همراه با متانول به کار رفته بود. 

 


آنتالپی های هیدرازین :

ΔfHگاز     ۹۵٫۳۵ kJ/mol
ΔfHمایع     ۵۰٫۶۳ kJ/mol
ΔfHجامد     ۳۷٫۶۳kJ/mol
 
ویژگی های فیزیکی هیدرازین :
چگالی :۱٫۰۱ g/mL
حلالیت در آب :حل شدنی در حل کننده‌های قطبی آلی
دمای ذوب : 247 کلوین
دمای جوش : 387 کلوین
گرانروی :  32٪ در دمای اتاق ( 25 درجه سلسیوس )
نماد : مایع و بی رنگ  
جرم مولی 32 گرم بر مول
 
توجه :  هیدرازین بسیار زهرآگین است و هیدرازین بی آب بسیار ناپایدار می‌باشد.
 
 
منبع : وبلاگ هوافضا ( air-space.persianblog.ir )